πρόταση για υιοθέτηση του τίτλου "μέλος radiobubble επί τιμή"

Μετά από ενδελεχή δημοσιογραφική έρευνα (google search 30 δευτερολέπτων), αποκαλύπτω στο διψασμένο για εξιλαστήρια θύματα καταναλωτικό κοινό, ποιός είναι ο κακός πανεπιστημιακός δάσκαλος που κατά Ιωάννη Πρετεντέρη αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα εκείνων που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους μιας και "μαθαίνουν στα παιδιά αρλούμπες οι οποίες τα οδηγούν στην ανεργία”, αφήνοντάς τους ως μοναδική επαγγελματική διέξοδο Μέσα σαν το radiobubble.

Πρόκειται για τον κοινωνιολόγο κ. Γιώργο Πλειό καθηγητή στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών και Πρόεδρο του Τμήματος ΕΜΜΕ, Διευθυντή του Εργαστηρίου Κοινωνικής Έρευνας στα ΜΜΕ, και Εκπρόσωπο του Τμήματος ΕΕ στην Επιτροπή Ερευνών του Πανεπιστημίου Αθηνών .

Αφορμή της κατακεραύνωσης του κ. Πλειού από τον κ. Πρετεντέρη (αν και, άγνωστο το γιατί ο δημοσιογράφος, δεν αναφέρεται σε αυτόν με το όνομά του) υπήρξε το άρθρο του καθηγητή που δημοσιεύτηκε στη Εφημερίδα των Συντακτών στις 9 Νοεμβρίου του 2013 και το οποίο μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω.

Ο καθηγητής στο άρθρο του κάνει μια κριτική της κατάστασης των εν Ελλάδι συμβατικών Μέσων Ενημέρωσης και εξηγεί, ανάμεσα σε άλλα, τους λόγους για τους οποίους ο κόσμος στρέφεται στα νέα Μέσα Επικοινωνίας και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. 
 

Τα τεκταινόμενα στη χώρα μας σχετικά με το επίπεδο, τη διαπλοκή και την απαξίωση που χαίρουν τα ελληνικά ΜΜΕ δεν αποτελούν δα και ανακάλυψη της Αμερικής (πολλώ δε μάλλον που προσφάτως τα ανακάλυψε μέχρι και η ίδια η Αμερική).  
Oι απόψεις του κ. Πλειού προφανώς είναι ενοχλητικές για κάποιους επαγγελματίες της συμβατικής δημοσιογραφίας. Της δημοσιογραφίας στην οποία απαγορεύεται πλέον να προστρέξει ένας νέος άνθρωπος έχοντας επαγγελματικές βλέψεις, αν έχει κάποιου είδους όραμα το οποίο ξεπερνά τον πλουτισμό. Ή ίσως και κάποιες σκέψεις, ε πως να τις πούμε τώρα, μη συμβατές με την επικρατούσα άποψη και συμπεριφορά... 

 

   Το άρθρο του κ. Πρετεντέρη (Τα Νέα 21/11/2013) το οποίο, εκτός των άλλων, φέρει σωρεία λαθών ακόμη και σε στοιχεία επιπέδου δημοσιογραφικής προπαίδειας, όπως τα ποσοστά της ανεργίας στη χώρα κλπ.
Το ντοκουμέντο φωτογράφισε η @ jaquoutopie μια μέρα που αγόρασε Τα Νέα 

Με αφορμή τη χθεσινή πρόσκληση του The Press Project στο #rbnews

Με αφορμή την χθεσινή ανοικτή πρόσκληση του ThePress Project στο #rbnews και τον διάλογο (ο Αλλάχ να τον κάνει) που ακολούθησε στα social networks, γράφω μερικές προσωπικές σκέψεις

 “Το κοινό”, “ο αναγνώστης”, έχει μάθει να είναι “κοινό”, ακριβώς όπως ο ψηφοφόρος έχει μάθει να είναι ψηφοφόρος. Και σε αυτή του την ιδιότητα εξαντλεί όλη του την κοινωνική και πολιτική δραστηριότητα. Στο “κοινό” του ελληνικού διαδικτύου υπάρχουν όλες οι κατηγορίες. Ένας κόσμος ολόκληρος χαριεντίζεται στα social networks ακριβώς όπως ο θεατής της τηλεόρασης. Περιμένει να ακούσει, να δει και μετά να κουτσομπολέψει. Είναι αυτός ο κόσμος στον οποίο απευθύνεται η διαφήμιση του ΣΚΑΙ που λέει “έλα στην παρέα με τους περισσότερους followers”. Δε καλούνται να συμμετέχουν σε κάτι, να εκφραστούν, να δημιουργήσουν, καλούνται απλά “να γίνουν ακόλουθοι”.

Αυτό το κοινό, είναι πολύ χρήσιμο για τους διαφημιστές γιατί ταξινομείται εύκολα σε target groups. Εύκολα οι συνήθειες και οι απόψεις του ομαδοποιούνται κι εύκολα μπορεί να γίνει το plan βάσει του οποίου θα προωθηθούν σε αυτό προιόντα καταναλωτικά ή πολιτικά. Δε διαφέρει το κοινό αυτό σε πολλά από το κοινό των συμβατικών μέσων ενημέρωσης μιας και έχει το ίδιο βασικό χαρακτηριστικό, την πνευματική ακινησία.

  Οπότε, αν λάβουμε υπόψη μας μερικά από τα μέσα που προσφέρει το διαδίκτυο, αυτό το κοινό, μπορούμε να το κάνουμε δικό μας. Μπορούμε για παράδειγμα να καλέσουμε τους πιτσιρικάδες να παίζουν στο facebook διαδραστικά παιχνίδια με τα καπάκια του αναψυκτικού και αυτό να το επικοινωνήσουμε ως “γίνε εσύ αυτός που θα κερδίσει τον αγώνα και δώσε στην παρέα σου την ευκαιρία για ένα ταξίδι στις ομορφιές της Ελασσώνας”. Σε αυτό το παράδειγμα στοχεύουμε στο συγκεκριμένο target group “που είναι όλη μέρα facebook”, και “είναι δραστήριο” μιας και γράφει σχόλια, ανεβάζει φωτογραφίες και χαριεντίζεται σε αυτό. Του δίνουμε λοιπόν την ψευδαίσθηση ότι θα συμμετέχει σε κάτι (“γίνε εσύ”), στο οποίο μπορεί να είναι νικητής/αρχηγός (“αυτός που θα κερδίσει”), αλλά τον καλύπτουμε και βάσει άλλων προτύπων που αναπτύσσονται στα νέα μέσα, άρα είναι trendy (“και δώσε στην παρέα σου την ευκαιρία”). Στην τελευταία αυτή φράση, εμπεριέχονται οι μεταλλάξεις εννοιών όπως αλληλεγγύη, συλλογικότητα, αγάπη για τη ζωή, ξεγνοιασιά, ταξίδια και έρωτας, σε εργαλεία για την αποκομιδή κέρδους.