Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

καθάρματα

Aναγγελίες θανάτων.



Μία εικόνα.Δεν σοκάρει τίποτε πια.


Μια ανάσα,βάζεις λίγο από τον θάνατο.


Συνηθίσαμε.Φωνές ,κραυγές,κλείνεις τα αυτιά.Κανείς δεν έρχεται.Κανείς δεν φεύγει.


Σωστά .αξιοκρατικά ηλίθιοι.Κανείς δεν έχει δίκιο .οπαδικά σύνδρομα,τρόμος,επιβίωση.


Κατέβηκα ένα σκαλί.Αρχίζεις να μην βλέπεις τίποτα,σκοτεινιά.Πρωτοβρόχια ,φαντάζομαι


βόλτες με τα χέρια μέσα στις τσέπες.Σαν να βλέπεις παλιά ταινία,δεν υπάρχουν αυτά πια. Κούραση.Αρχίζεις πρώτα να κλείνεις τα αυτιά μετά τα μάτια. Θέλω να 'χω κάποιον δίπλα μου,


ζεστασιά .... οι τελευταίες ώρες.Ξημερώνει κυριακή σαν όλες τις άλλες. Εμείς εδώ ακόμα, <<επανάσταση>> στην αγάπη,<<επανάσταση>> με αγάπη κόντρα στου κανιβάλους.

1 σχόλιο:

kaloutsiki είπε...

αυτό "επανάσταση με αγάπη" γεια σου νίκο ;)